Typowe polskie wesele rozpoczyna się oczywiście zawarciem związku małżeńskiego w kościele. Potem, przy hucznych i zarazem wesołych dźwiękach organów, wychodzą państwo młodzi, obsypywani na szczęście drobnymi grosikami. Później, następują nie mające końca życzenia, prezenty, zdjęcia i nareszcie cały kolorowy korowód udaje się do lokalu, gdzie odbywa się dalsza część uroczystości. Po daniach, toastach, pierwszym tańcu pary młodej, wszyscy udają się na parkiet, by tam oddać się weselnemu szaleństwu, które potrwa z pewnością aż do białego rana. Podczas całej imprezy weselnej, przygrywa w większości zespół muzyczny, od czasu do czasu puszczający dla wytchnienia muzykę z komputera. Niemal każdy może chyba powiedzieć, że polskie wesela do nudnych nie należą.

Moje ostatnie wesele, na którym miałem okazję się pojawić, okazało się dla mnie sporą niespodzianką, gdyż zostałem zaproszony przez przedostatnią po papieżu osobę, którą mógłbym podejrzewać o takie chęci. Dziewczyna, która dała mi kosza w trzeciej klasie liceum, nagle na wakacjach stwierdziła, że będę pasował w sam raz. Okidoki - pomyślałem. Wcześniej wyleczyłem się z tej "toksycznej" sympatii, więc nie mogłem mieć żadnych powodów do odmowy. Wesele był piękne, bawiłem się do późna, oczywiście nie przesadzałem z alkoholem i pełna kulturka. Co jak co, ale człowiek raz na jakiś czas powinien się wyszaleć, lub choćby dotknąć namiastki dobrej zabawy.

Suknia weselna to najważniejsza suknia wieczoru. Zazwyczaj w kolorze białym, przyćmiewa wszystkie inne kreacje przygotowane na tą specjalną uroczystość. Dla każdej kobiety, jest ona jednym z najważniejszych symboli małżeństwa i wesela właśnie, dlatego też nie ma czemu się dziwić, gdy na wybieraniu swojej sukni, przyszłe panny młode spędzają w sklepach po kilkanaście godzin tygodniowo. Jednak, mimo wszystko, jest warto. W momencie, gdy najważniejsza kobieta wieczoru wychodzi na parkiet do pierwszego tańca, wszyscy są o tym święcie przekonani.